این دو کشور همسایه افغانستان در ادوار مختلف تاریخ در امور داخلی افغانستان مداخله نموده اند و این روند الی اکنون ادامه دارد.

ایران و پاکستان نسبت به سایر کشورها همچو یک تهدید برای کشور ما و غرب مبدل شده اند.

ایران کشوری است که از دیر زمانی بدین طرف در فکر رهبری جهان اسلام خصوصآ جامعه شیعه را در سر می پروراند، و از طرف دیگر برای صدور انقلاب اسلامی در تلاش است.

ایران و رهبران مذهبی انکشور در افغانستان از سیاست های دوگانه کار گرفته از یک سو به حلقه سیاسی حامد کرزی در تفاهم و دوستی قرار دارد و از سوی دیگر به طالبان کمک می نماید.

بم های کنار جاده که از طرف ایران به طالبان داده می شود منجر به مرگ سربازان امریکا میگردد، که این خود یک تهدید به مردم افغانستان و برای ایالات متحده امریکا محسوب می شود.

از سوی دیگر اگر ایران به سلاح اتومی دسترسی حاصل نماید،این یک تهدید به افغانستان، منطقه و کشورهای غربی بشمار خواهد رفت.

اما پاکستان کشوری که به طور غیر طبیعی تسکیل یافته و از روز ایجاد بنیادگرایان همه کشورها در این کشور جمع شده اند.

در زمان ذالفقار علی بوتو بنیادگرایی اسلامی منحث یک استراتژی پذیرفته شد و در زمان جنرال ضیالحق به اوج خود رسید.

در این دو دهه در وقایع تروریستی در سطع جهان کسانی دست دارند که یک نوع ارتباط به پاکستان دارند،چی حملات نیویارک و واشنگتن باشد، چی حملات انتحاری در افغانستان و یا هم حملات سال 2008 در شهر مبمبی هندوستان و یا انفجارهای سال 2005 در لندن و یا هم حملات تروریستی در دهه نود در جهان در همه این حملات به شکل از اشکال کسانی انجام داده اند که در پاکستان تولد شده اند، و یا به این کشور سفر کرده اند، و یا هم با گروهای بنیادگرایی اسلامی در این کشور ارتباط داشته اند.

جای شک و حیرت نخواهد بود که فصیل شهزاد پاکستانی الاصل تلاش بم گذاری نافرجام اخیر در میدان تایمز نیویارک را انجام دهد.

پاکستان که در ظاهرمتحد ایالات متحده امریکا است نسبت لبنان، عراق، سوریه، اندونیزیا، عربستان و مصر که مراکز اصلی مسلما نان اند به یک تهدید بزرگ برای منطقه و ایالات متحده امریکا مبدل می شود.

زمانی قشون سرخ در افغانستان تجاوز نمود در یک چنین حالات بوجود امده برای وجود پاکستان ضرورت احساس گردید، و بودن پاکستان در نقشه دنیاه به کار بود.

از این فرصت جنرال ضیالحق و بنیادگرایان اسلامی استفاده نموده و در نتیجه مراکز تروریستی را در ان کشورایجاد کردند.

زمانی که اتحاد شوروی سابق سقوط نمود نیازی به وجود پاکستان دیده نمی شد.

پاکستان برای بقا خود دست به کار شده و وظفیه تربیه، تمویل و صدور تروریسم بین المللی را برای زنده ماندن خود پیدا کرد.

پاکستان ملا عمر را در افغانستان و مولوی فضل الله را در سوات که هر دو فاقد علمیت و شهرت بودند ، تربیه و تمویل نمود.

در این جنگ های تروریستی که پاکستان با همکاری طالبان براه انداخته اند هزارها انسان ملکی و بی گناه کشته می شود.

مردم افغانستان به کمک ایالات متحده امریکا در جهت ترقی و پیشرفت گام بر می دارند، که پاکستان و ایران هر دو مانع ترقی و دموکراسی در افغانستان بوده اند.

پاکستان کوشش می نماید تا بین جامعه افغان و امریکا بی اعتمادی و دشمنی ایجاد نماید که روی همین ملحوظ یک عده افغانها را علیه ناتو قرار داده اند.

همچنان پاکستان و ایران افغانها و خصوصا پشتونها را برای جهان تروریست  قلمداد نموده اند و در این راستا سعی می نمایند.

خوشبختانه ایالات متحده امریکا با افغانها همدردی دارد و مردم ایالات متحده امریکا واقعآ می خواهند که مردم افغانستان به طرف ترقی و پیشرفت سوق گردند و در این هدف همه جانبه مردم افغانستان را کمک می نمایند.

در اخیر باید گفت که چرا پاکستان به همچو یک تهدید بزرگ تبدیل شده است؟

و اصلاح ان چطور ممکن است؟

القاعده و تروریزم بین المللی در مبارزه اند تا به سلاح اتومی پاکستان دسترسی پیدا نمایند و اینکه

پاکستان به طور غیر طبیعی تشکیل شده و باید کنار زده شود و در عوض به شکل طبیعی دولت های قومی ایجاد شود و یگانه را کنترول پاکستان و راه حل همین است، تا از فاجعه جهانی در اینده جلوگیری شود.

اداره افغانستان اینده